ja helaas herken ik dit (anorexia))
maar meid vecht er alsjeblieft tegen!!
hoe langer het duurt hoe meer lichamelijke gevolgen het heeft.
ik heb helaas ook lichamelijke gevolgen aan overgehouden :(
als je het topic afvallen niet doen leest zie je veel gevolgen van onder gewicht!!
je kan maar beter hulp gaan zoeken want alleen kom je er niet uit. ja ik weet het hulp gaan zoeken is niet zo makelijk
als je nog vragen hebt stel je ze maar

x

wat heeft jou geholpen om toch door te gaan? mag ik vragen wat voor lichamelijke gevolgen jij eraan hebt overgehouden, hoelang jij met ondergewicht hebt gezeten dat die gevolgen niet meer weg gingen?

x

wat mij geholpen heeft om door te gaan is omdat ik eigenlijk toch niet heel me leven zo door zou willen gaan.
ik deed me familie pijn. en het maakt meer kapot dan je lieft is!!.
ik zit nu al een jaar op ondergewicht en ben nog steeds bezig met de behandeling.
mijn nieren doen het niet meer goed.
mijn schildklier doet het ook niet meer goed.
en tot nu toe ben ik ook niet meer ongesteld geworden.
ook heb ik last van me hart die soms raar doet
dus alsjeblieft vecht ertegen
het maakt meer kapot dan het je lief is ;)

x

Hee meiden,

Ik ben ruim 20 kilo afgevallen, op eigen kracht.
Ik ben constant bezig geweest met opletten bij eten, calorieën tellen, bewegen etc. Uiteindelijk met een super goed resultaat waar iedereen (en vooral ikzelf) trots op was en van stond te kijken! Ook nu krijg ik nog steeds reacties over het feit dat ik zoveel ben afgevallen en dat mensen daar zoveel bewondering voor hebben.
Nu is het echter sinds een tijdje zo, dat ik doorgeslagen ben. Ik kan de knop niet meer omzetten om gewoon normaal (en voldoende) te eten. Voor mijn gevoel is dit namelijk slecht, omdat ik constant juist gefocust was op zo min mogelijk eten en afvallen. Ik ben naar aanleiding van foto's en gesprekken met mijn ouders waaruit bleek dat ik toch wel echt te dun was nu, naar de huisarts gegaan. Deze heeft me doorverwezen naar een diëtiste. Van haar heb ik een eetschema gekregen en hier probeer ik me ook iedere dag aan te houden. Dit gaat helaas niet zonder slag of stoot en voor mijn gevoel moet ik ontzettend veel eten op een dag en daarbij mag ik ook absoluut niet bewegen. Voor mij is dit dus heel moeilijk en er zijn vele dagen waarop ik echt ontzettend emotioneel ben en waarbij mijn omgeving het zwaar te verduren heeft. Mijn diëtiste en familie wil eigenlijk dat ik een psycholoog ga bezoeken, omdat ik er zelf niet meer uit kom en steeds verder af glijd. Vooral mijn moeder vindt het vreselijk moeilijk om mij op deze manier te zien en is bang dat zij de grip op mij verliest. Ik heb genoeg verstand en ik weet ook heus wel dat het niet goed met me gaat, maar verstand en gevoel zijn helaas 2 totaal verschillende dingen. Ikzelf wil absoluut niet naar een psycholoog en hoop dat ik er gewoon zo uit kan komen. het is ook een tijdje goed gegaan, maar gisteren bij mijn weegmoment bleek dat ik toch weer wat was afgevallen. Dit is iets wat ik totaal niet begrijp, omdat ik nu toch echt al wel wat meer eet dan voorheen en hierbij eigenlijk ook niet beweeg. Het is voor mij en mijn familie een ontzettend zware periode en ik hoop dat er iemand is die zich hierin herkent en die er wel uit is gekomen. Hebben jullie tips voor me of gewoon tijd om hier even over te praten? Ik denk dat mij dit namelijk al wel een eind op weg kan helpen, zodat ik weer gezond word en straks weer leuke dingen kan gaan doen, lekker kan sporten en alles weer wat gezelliger wordt.
Ik hoor graag van jullie!

X, Ellen

goed zo meid ^^
ik heb er ervaring mee (anorexia)
het maakt meer kapot dan je lief is
dus ga er voor en overwin je Eetstoornis!
je kan het

x

ik durf het niet tegen me ouders te zeggen en ben zo bang alleen het lukt niet om ergens anders aan te denken

doe het gewoon alsje blieft
het is beter voor je zelf
hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt dat ze je kunnen helpen!
je kunt ook een brief of een mail schrijven?

x

Ik heb zelf de eetstoornis NAO, ik wil zo graag dun zijn, terwijl iedereen zegt dat ik al superdun ben. Ik geloof ze niet. Ik heb elke dag, elk uur, elke minuut strijd in m'n hoofd. Zal ik het dan toch maar opeten? Of toch niet? Ik ben nu in behandeling voor mijn eetstoornis en heb een eetlijst gekregen van de diëtiste. Het gaat nu gelukkig wat beter, maar heb nog altijd elke dag strijd, met elke hap die ik eet. Ik hoop voor je dat het snel beter gaat en dat je er weer bovenop komt. Het is een kwestie van doorzetten. Kijk naar wat je het liefst weer wil wat je nu niet kunt. Heb je vrienden verloren? Word er steeds naar je gekeken omdat je zo dun bent? Word je uitgescholden voor anorexia- patiëntje? Dat wil je toch niet? Ik hoop het beste voor je.
x KleinDuiveltje