Al een paar weken ben ik er mee bezig.
Op school word ik er vaak op gewezen dat ik "te dik" zou zijn. Ik werd walvis genoemd, en veel meer van dat soort dingen. Het doet me pijn, heel veel pijn. Ik besloot minder te gaan eten en ben in een maand 4 kilo afgevallen.
Mijn vriendinnen vertelden me wel dat ik absoluut niet dik was en volgens de bmi-meter zat ik ook op een goed gewicht. Ik wil dit nog steeds niet geloven. Na 6 weken stopte ik met weinig eten. Ik begon te beseffen dat het ongezond was. Ik begon mijn ribben te zien, en werd door veel familie er op gewezen dat ik afgevallen was. Ik stopte.

Naja, tot vandaag dan. Want een leraar maakte een opmerking over mijn gewicht. Waarna de jongens in mijn klas het weer eens niet konden laten me weer walvis te gaan noemen. Ik at vandaag een mandarijn en een halve boterham. En straks avond eten.

Maar ik wilde even jullie laten weten.
Begin hier niet aan..
Ben je begonnen met "Het creëren van anorexia" kom je er niet meer gemakkelijk van af. Dat ik zo zwak ben om het weer te doen, wil niet zeggen dat jullie dat ook moeten. Ik wilde gewoon mijn verhaal kwijt. Bedankt voor het lezen.

Xxx