Ik heb toegegeven bij de poh (praktijkondersteuner jeugd) dat ik waarschijnlijk een eetstoornis heb omdat zij er naar vroeg. Aan de ene kant wil ik wel hulp maar het mag gewoon niet van mezelf en wat als ik gewoon nee zeg tegen alles en geen hulp krijg ik ben ouder dan 16 dus ze kunnen eigenlijk niks doen maar aan de andere kant hoef ik ook niet dood ofzo snapje maar ik mag ook eigenlijk niet hulp aannemen. Ik begrijp zelf ook niet wat ik zeg maar denken julie?