Ik wil heel graag dood...

Hoi allemaal,

Ik wil zo graag dood. Dit heb ik dus al 2 jaar lang...
Alles gaat mis in mijn leven, ik haat mezelf etc.
Alleen dit gaat heel raar klinken, maar ik wil heel graag de reactie van bepaalde mensen weten als ik dood ben. Dit maakt mij twijfelen om wel of geen zelfmoord te plegen. Voor de rest heb ik toch niet veel meer om op te geven
... ik heb toch geen vrienden, alleen mensen in mijn klas waarmee ik wel eens praat en klets maar niet echt vriendinnen zijn. En mijn familie is toch beter af dan ik...
Heeft iemand tips?
(Ben meisje van 14 trouwens).

21 mrt 2018, Ano


Reacties

plaats reactie
1

Probeer je te focussen op dingen die je leuk vind!
zoals tekenen, zingen of misschien lezen.
En praat er met iemand over die je vertrouwt

21 mrt 2018, 21:03, Nachtdier
2

Lieverd, kan je alsjeblieft hulp zoeken om hierover te praten? Het is heel goed dat je deze stap hebt gezet en je verhaal kwijt durft op 99gram, maar jij heb profecionele hulp nodig om uit je dip te komen. Ga chatten met het 99gram team. Eigenlijk moet je naar een pschycholoog, maar dat is moeilijk om zelf te regelen, en zelf de eerste stap te zetten.
Toch moet er iets gebeuren. Vraag eens op school, misschien hebben jullie wel een vertrouwenspersoon, en je hebt sws een mentor/metrix.
Stay positive - Het leven is te mooi om eruit te stappen🌻,
Cato💓

21 mrt 2018, 21:03, Appelflap
3

Hallo Ano,

Zo te lezen heb je het op het moment heel zwaar, zo zwaar dat je denkt dat het leven eigenlijk geen zin meer heeft. Fijn dat je het de moeite waard vindt om hier tips te vragen aan anderen om geen zelfmoord te plegen.
Als je ook eens met een deskundige wilt praten kan je elke werkdag anoniem chatten of een mailtje sturen.

Sterkte!
Groet moderator 99 gram

21 mrt 2018, 22:03, moderator
4

Denk eens na! Als je dood bent hebben je ouders geen lieve dochter meer. Ze huilen zichzelf in slaap afvragend wat ze fout hebben gedaan. Die ene jongen die je stiekem leuk vond. Kan niet meer op school komen zonder te huilen als hij jou lege plek ziet. Die meisjes die je soms mee praat denken dat het door hun komt omdat ze iets verkeerds hebben gezegd en voelen zich zo schuldig. Die ene leraar waar je altijd zulke goeie cijfers haalde kan nu alleen nog maar onvoldoendes geven omdat jij er niet meer bent. Je zusje/broertje is weggelopen van huis omdat hij ook zelfmoord wil plegen om bij zijn zus te zijn.

Je doet er alleen mensen pijn mee

22 mrt 2018, 07:03, Sidney
5

hai
ik ben een meisje van 11 ik zou heel graag dood willen
want ik ben lelijk en zelf me eigen ouders zeggen dat ik een onhandelbaar kind ben. ik heb tegen me vader vertelt dat ik op school een beetje gepest word en toen zei hij je bent gewoon een aansteller en zielig achterbaks kindje. ik worstel nu al bijna twee jaar met deze gedachten.

24 sep 2018, 18:09, annoniem
6

ik wil even zeggen dat na alle ruzie die ik heb gehad wel over zelfmoord heen ben ik zit nog wel niet lekker in me vel ik heb aventoe nog wel ruzie alleen om even te horen dat er iemand van me houdt had ik nodig ik ben trouwens het meisje van 11 die net ook schreef ik kwam er achter dat zelfmoord niet altijd de beste manier is om iets op te lossen

24 sep 2018, 21:09, annoniem
7

Hey annoniem meisje van 11 jaar,

Wat naar dat je al zo lang niet lekker in je vel zit en dat je het leven niet meer zag zitten.
Als ik het goed begrijp heb je vooral behoefte dat mensen je laten zien en voelen dat je er mag zijn? Dat ze van je houden en blij zijn met je?
Hoe gaat het nu met je?

Liefs en sterkte!

25 sep 2018, 08:09, Amyxx
8

Ik herken het gevoel... Van dood willen en weten wie er huilt ofzo bij de begrafenis.
Maar pleeg geen zelfmoord! Praat er over net je ouders. Moeilijk maar als zij het weten kunnen ze een psycholoog zoeken en dan kan het misschien weer beter worden!
Ik begrijp je gevoel en het voelt echt super super super super stom aan maar probeer er over te praten... En in wet dat je een heel leuk betrouwbaar meisje bent.
Sc6💕

18 okt 2018, 15:10, Someone
9

eindelijk iemand methet zelfde ik ben ook heel benieuwd wie er verdrietig zou zijn als ik dood ben

20 okt 2018, 06:10, tessje💗
10

Ik weet bijna zeker van wel. <3

20 okt 2018, 17:10, Eva🎆
11

Afgelopen jaar heb ik mijn 9 jarige relatie verbroken, omdat ik iemand anders ontmoete en ik te veel ellende met m'n ex mee gemaakt heb. O.a. mishandeling, in het bijzijn geweest van een marteling van een minderjarige met teaser en bijna met een bijl z'n been werd afgehakt en in elkaar werd geslagen tot bont en blauw aan toe door m'n ex en een maat van hem. In de tijd dst ik met hem ging werd er regelmatig drugs gebruikt het ging van het weekend naar doordeweeks aan toe. Ook heb ik heb ik hem eens met voorbedachte rade gestoken omdat ik d8 dat ie een hele nacht en ochtend bij een andere meid was, wat achteraf niet z0 bleek te zijn.( hij had toen weer drugs gebruikt) Ook ben ik eens midden ij de nacht zonder iets te zeggen naar hem toe gegaan en heb ik hem gered van een zelfmoordpging door ophanging. Wij werden verslaafd aan de drugs waardoor we heel veel ellende mee gemaakt hadden en elkaar de hersenpannen bewijze van insloegen. Toen hii naar poortje ging om af te kicken is het mij zelf gelukt om af te kicken van de drugs, hierbij eerst van de hard drugs af gegaan en geleidelijk ook van blowen. Elke week ging ik met zijn ouders mee op bezoek en dat was niet altijd prettig. Na alle ellende ging het uiteindelijk goed tussen ons totdat ik vertelde dat ik met een ander gezoend had heeft ie me een blauw oog geslagen en geschopt. Uiteindelijk waren we toch van plan om het nog te proberen maar februari besloten we uit elkaar t3 gaan, toen ben ik een tijdje bij mijn ouders gaan logeren totdat ik een baan had en een eigen huisje kreeg. M'n vader moest geopereerd worden aan z'n hart, er waren veel familieleden die ziek werden zoals kanker en ook hartoperaties. Ik was zelf nog druk aan het werk 5 dagen in de week fietste ik elke dag 3,5 km heen en weer terug maakte ik eten en fietste gelijk door naar de sportschool ook 5 dagen in de week. Uiteindelijk niet door gehad dat ik een burn out had (waardoor je je helemaal afsluit van de buitenwereld). Ik was op vakantie geweest met mijn autistiche broer naar gran canaria hebben we het erg leuk gehad maar had wel moeite met hem vanwege z'n autisme en hij liep zonnesteek op. Tijdens die vakantie was ik miin bikinilijn aan het epileren en toen hoorde ik m'n ex zeggen dat als ie ooit genoeg geld het weg mocht laten laseren ( terwijl m'n ex was al verledentijd) maar omdat ik nog in de burn out zat maakte ik met m'n domme kop een afspraak met de huidtherapeut terwijl ik op vakantie was. Toen ik later naar die huidtherapeut ging vertelde ze me dood leuk dat het 20 eur duurder zou zijn om de rest ooo te laten laseren (dus schaamstreek) dit had ik normaliter niet gedaan kwam namelijk alleen voor mijn bikinilijn maar toch zei ik ja. Uiteindelijk 150eur betaald bij cosmatique totale bij amanda tromp en nu zit ik onder de littekens bij ml'n schaamstreek en bikinilijn en ben nog maar 24. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan zelfmoord ik kan mezelf niet meer accepteren ik huil elke dag.

25 feb 2019, 14:02, Fiolin
12

ik heb dat ook gehad ik ben naar een psych geweest alleen vond het toch niet fijn om met een vreemde te praten en toen ging het weer mis. ik heb mezelf dus gesneden en zei dat het van mn kat kwam. niemand weet het van mij en ze denken dat ik een gelukkig leven heb. maar ik had een filmpje gezien waar je de reactie van mensen kan zien als ze zelfmoord hebben gepleegd. die ouders gaan dood. kijk. sommige ouders tonen hun emoties niet zo goed aan hun kind/eren omdat ze sterk willen zijn. je ouders geven echt om je. met mij gaat het nu wel beter maar af en toe gaat het weer mis. ik heb er 2,5 jaar nog in gezeten. je kan het misschien niet zien maar er houden echt wel mensen van je.
bye.

26 feb 2019, 20:02, napping?! I need hell..
13

Ik wel niet meer leven

26 apr 2019, 22:04, zineb
14

Ik zoek het leven ook niet meer, vele mensen haten vanwege m'n gedrag, uiterlijk, stem, alles. Ik word als een clown behandeld. Ik heb hele erge body dysmphoria(Weet niet hoe het in het Nederlands heet) Soms kom ik 2 weken niet naar buiten. De enige reden wrm ik naar buiten kom is vanwege school en eten kopen. Mensen staren naar mij alsof een pyschopaat ben. Ik ben zo lelijk dat ik denk dat niemand even lelijk net als mij zijn en dat kinderen van me gaan huilen. Ik ben harstikke eenzaam, de enige wat ik heb is mijn moeder en vader, maar mijn moeder werkt heel vaak en ik zie mijn vader bijna nooit. Ik word ziek van alles, alles haat mij, ik wil gwn weg en dan hoeft niemand naar me te staren, uit lachen

6 mei 2019, 21:05, 123
15

Beste 123,

Zo te lezen heb je het op het moment heel zwaar, zo zwaar dat je denkt dat het leven eigenlijk geen zin meer heeft... Het lukt je ondanks dat je je eenzaam voelt en het gevoel hebt dat anderen je haten toch om iedere dag naar school te gaan en eten te kopen. Daar is kracht voor nodig. Hartstikke knap dat je hier anderen om hulp vraagt. Moedig van je! Ik hoop dat de tips van anderen je verder helpen.
Als je ook eens met een deskundige wilt praten kan je elke werkdag anoniem chatten of een mailtje sturen.

Sterkte!

Groet!
Moderator 99gram.nl

6 mei 2019, 21:05, Moderator
16

Beste 123,

Ik heb me een lange tijd hetzelfde gevoeld, alleen dan in een andere situatie. Het is super dapper van je dat je dit durft te delen en erover praat! Dat is al een hele grote stap.
Ik weet niet of het voor jou werkt, maar bij mij heeft met iemand praten heel erg geholpen. Het hoeft geen bekende te zijn, ik denk dat iemand die hiervoor gestudeerd heeft jou namelijk beter kan helpen. Die weet namelijk wat je met je gevoelens kan doen en om kan gaan. En misschien zelfs wat verdriet wegnemen. Ik ben na een jaar nog steeds elke week in therapie. Ik ben nog lang niet waar ik moet zijn, maar dit is de beste beslissing in mijn leven geweest. Ik ben 21 en ik ben zo blij dat ik dit nu doe en dit proces doormaak, in plaats van op mijn 45e ofzo. (Wat nog steeds heel goed en dapper is natuurlijk!!).
Daarnaast hoor ik je eigenlijk zeggen dat je je alleen voelt. Klopt dat? Zo ja, dan vind ik dit echt heel erg naar voor je. Ik hoop dat je steun kan vinden in het feit dat er veel mensen zijn op deze wereld die misschien wel iets soortgelijks doormaken. Je bent niet de enige. Jij bent goed zoals jij bent. Jij mag er zijn. Ik wens je heel veel liefde toe! Ik hoop echt dat je hulp gaat zoeken!

8 mei 2019, 00:05, Anoniem8090100
17

Probeer goeie bff's te maken of alleen een vriend of bff. Als je diegene echt vertrouwd praat er dan mee en ook met je ouders of een tante die je vertrouwd enz. Het leven zit vaak tegen, maar er zitten ook leuke kanten aan dus: het leven is een feestje maar je moet alleen even de slingers ophangen. Een dikke knuffel Anoniempje💖

22 jun 2019, 21:06, Anoniempje💖

Reageer

Wil je een bericht ontvangen als er een nieuwe reactie is?
Login of registreer